Over mij
Ik weet hoe het voelt om
jezelf kwijt te raken.
In januari 2012 blokkeerde mijn lichaam volledig. Fysieke leegte, emotionele leegte, mentale leegte, alles tegelijk. Wat volgde was geen burnout die je even uitslaapt. Het was een breekpunt dat ik toen nog niet begreep.
Ik had mezelf verlaten. Al jaren. Ik leefde vooral in mijn hoofd, dacht veel, probeerde alles te begrijpen. Maar telkens als het spannend werd, raakte ik de verbinding met mezelf kwijt. Ik paste me aan in plaats van bij mezelf te blijven. Ik greep naar controle in plaats van naar aanwezigheid. En hoe harder ik probeerde grip te krijgen, hoe verder ik van mezelf verwijderd raakte.
Rust ontstaat niet door alles op te lossen. Rust ontstaat door aanwezig te blijven, in je lichaam, in het moment, juist wanneer het moeilijk wordt.
Ik herken dat nog elke dag in mezelf. Het moment dat mijn hoofd begint te malen, dat emoties me meezuigen, dat ik wegdrijf. Maar ik kan mezelf nu terughalen. Dat geeft een rust die ik daarvoor niet kende.
Precies daarin begeleid ik vrouwen. Niet door zichzelf te fixen. Maar door te leren blijven. Bij zichzelf. In hun lichaam. Bij wat er werkelijk leeft.
